1 SENE DOLDURMAK...

Amacım belliydi.. Hem (geciktirdiğim) 1 yaşını kutlamaktı blogumun, hemde güzel bir tarif hediye etmekti sizlere..


İşte bazen yapılan planlara inat zaman mekan hayat farklı işliyor.. Önce sınav ödev bombardımanından kurtulamadım iki kelime edemedim yazamadım sustum kaldım öylece..

Sonra da bugün yazacağım diye kendimle inatlaşırken çarşıda, annemden gelen telefonda cici annenin eşi Musa amcan vefat etmiş sözü yaraladı beni..

Kelimeler her zaman kifayetsizdir ölüm karşısında.. Bilirim.. Ama işte yazmam gerekiyordu, bir şekilde 1 senemi doldurduğumun şenliğini yaşatmalıydım.. Tabi ki böyle değil , tabi ki şu boşluk hissimle değil ama olan oldu bu kaderdir diyip hayata devam etmek bizlere düşen..

Ben hala aramadım cici annemi.. Kuracağım cümleler bile belli değilken ve ben vefat haberi karşısında hala ağlayamamışken riyakarlıkmış gibi geldi söylediklerim..Kitlendim bir nevi..

Ararım ya da İstanbula temelli dönüş yapacağım bu pazar günü gider sarılırım konuşmadan .. Sadece dil değil ne de olsa herşeyi anlatmaya yeten..

Öyle işte benim cephemde durum budur..

Her ne olursa olsun hayatın devam ettiğini bildiğim için sıkıntıdan çok rahatlama var içimde.. Ne de olsa bir zaman gelecek hepimiz orda olacağız bugün olmayanın orda özlemini gidereceğiz.. Ebediyetten başka güzel ne var ki sanki ? Değil mi ?


En güzel en mutlu huzurlu günler haftalar benden size..


Sevgiler..


gokche!